22 Mart 2007 Perşembe

asa lind

isveçli bir çocuk kitabı yazarı. bildiğim kumkurdu serisi ve taş dedektifleri için bir el kitabı var: kaya, taş ve kum. kumkurdu serisinde, 1 kumkurdu ile 1 kız çocuğu arasındaki arkadaşlık var. taş dedektifleri için olan kitap, çok faideli bir deniz kenarı, dağ tepesi kitabı, iş bankası kültür yayınlarından çıkmış.

yerdeniz yayınları'ndan,
  • kumkurdu
  • daha fazla kumkurdu
  • daha da fazla kumkurdu
orjinal adı sandvargen olan kitabın çizeri kristina digman, illüstrasyonları, o lal laa. bakınız: http://illustratorcentrum.se/?findbk=DIGKRI

- sen ne yersin? diye sordu zackarina dikkatle. şey yer misin?yani... insanları?
-insanları mı? böğğğ! dedi kumkurdu. ben daha çok güneş ve ay ışığı yerim. ay ışığı süper akıllı yapar. ebn her şeyi bilirim.
-bu dünyadaki herşeyi mi? dedi zackarina.
-bütün dünyalardaki her şeyi, bütün soruların cevaplarını, dedi kumkurdu.
zackarina zor bir soru düşünmeye başladı. bu öyle zor olmalıydı ki, şu ukala kurt cevaplayamasın. uzay hakkında ya da... ya da karınca yuvaları hakkında. ama o bunları düşünürken ağzından bütünüyle başka bir soru çıktı.
-niçin, dedi. niçin babam gazete okumak zorunda?
-amaan ne basit soru, dedi kumkurdu. çünkü o büyülenmiş, bunu anlamayacak ne var.
-büyülenmiş? dedi zackarina.
-evet, ya da hipnotiza olmuş, dedi kumkurdu. onun gözleri gazeteye yapışmış ve şimdi kendisini kurtaramıyor.
zackarina ömrü boyunca gözleri gazeteye yapışmış bir baba istemiyordu.
-sakin ol, dedi kumkurdu. ben onu kurtaracağım.....
...........
..........
kumsalda uzanan kumkurdu, insanları ve babaları ve diğer tuhaf hayvanları düşündü.
.......................................................................................................................................................
Zackarina hiç kımıldamadı.
- Ne oldu sana? diye tepindi Kumkurdu. Taş mı oldun yoksa?
- Hayır, dedi Zackarina. Ama annem ve babam benim çok tepindiğimi düşünüyor. En azından yemek yerken.
- Hah! diye burnundan soludu Kumkurdu. Onlar için demesi kolay. Ne de olsa büyüdüler ya. Çabucak unuturlar.
- Neyi unuturlar? diye sordu Zackarina.
- Büyürken vücudun nasıl patlayan mısır taneleri gibi kıpır kıpır olduğunu! Bunu sen ben biliriz, her küçük kurbağa da bilir ama onlar bilmez...

Kumkurdu ayağa kalkıp sekerek dolaşmaya başladı. Bir yandan da zımpara kağıdı gibi bir sesle şarkı söylüyordu.

- Ölü bir balık gibi oturamaz insan, bedeni büyür ve gelişirken. Koşmalı, oynamalı zıplamalı, hop, hop, hop, hop hoplamalı.

Hiç yorum yok: